Wymagania dotyczące zaliczenia projektu

Projekt zaliczeniowy

Celem projektu jest przygotowanie w czystym silniku graficznym prostej gry lub jednej grywalnej sceny, której mechanika opiera się bezpośrednio na symulacji fizycznej z wykorzystaniem biblioteki PhysX.

Projekt nie może zostać wykonany w gotowym silniku takim jak Unreal Engine lub Unity.

Gra/scena powinna być oparta przede wszystkim na fizyce. Zachowanie obiektów, sposób ich przemieszczania, zderzenia oraz wzajemne oddziaływanie powinny stanowić podstawę rozgrywki.

Projekt może składać się z jednej sceny i nie wymaga implementacji punktacji, rozbudowanego interfejsu, systemu poziomów ani innych elementów typowych dla kompletnej gry. Najważniejsza jest poprawność i jakość przygotowanej symulacji fizycznej.

Dopuszczalne jest korzystanie z gotowych modeli, tekstur oraz innych assetów graficznych. Ocenie podlegają przede wszystkim rozwiązania związane z fizyką oraz sposób ich wykorzystania.

Wymagania dla ocen wyższych wymaga również spełnienia wszystkich wymagań określonych dla ocen niższych.

Ocena 3.0

Projekt powinien zawierać podstawową mechanikę gry opartą na symulacji fizycznej.

Wymagane jest wykorzystanie:

• Rigid Body,
• grawitacji,
• kolizji pomiędzy obiektami,
• obiektów statycznych i dynamicznych,
• sił lub impulsów wykorzystywanych w mechanice gry.

Gracz powinien mieć możliwość wpływania na symulację, a wynik jego działania powinien wynikać z fizycznego zachowania obiektów.

Ocena 3.5

Symulacja powinna uwzględniać właściwości fizyczne obiektów i powierzchni mające rzeczywisty wpływ na rozgrywkę.

Przykładowe rozwiązania:

• różne wartości masy,
• tarcie,
• sprężystość,
• pęd obiektów,
• moment obrotowy,
• różne reakcje obiektów na uderzenia.

Zmiana właściwości fizycznych powinna prowadzić do zauważalnej i poprawnej zmiany zachowania obiektów.

Ocena 4.0

Projekt powinien zawierać bardziej złożone wzajemne oddziaływanie kilku obiektów fizycznych.

Przykładowe rozwiązania:

• konstrukcje składające się z wielu elementów,
• przewracanie lub destabilizacja konstrukcji,
• reakcje łańcuchowe,
• wykorzystanie środka ciężkości i równowagi,
• przekazywanie energii pomiędzy obiektami,
• mechanizmy zależne od masy i sposobu zderzenia.

Rezultat powinien wynikać z przebiegu symulacji, a nie z wcześniej przygotowanej animacji lub skryptowanego zachowania obiektów.

Ocena 4.5

Projekt powinien zostać rozszerzony o bardziej złożone elementy symulacji fizycznej, współpracujące z podstawową mechaniką gry.

Przykładowe rozwiązania:

• zawiasy i inne połączenia fizyczne,
• sprężyny,
• wahadła,
• łańcuchy lub układy połączonych elementów,
• ruchome mechanizmy sterowane fizycznie,
• elementy konstrukcji posiadające ograniczony zakres ruchu,
• bardziej złożone układy zależności pomiędzy obiektami.

Poszczególne elementy powinny tworzyć jeden spójny układ fizyczny i wpływać na przebieg rozgrywki.

Ocena 5.0

Projekt powinien prezentować zaawansowaną i poprawnie skonfigurowaną symulację fizyczną, w której zachowanie wielu elementów wynika z ich wzajemnego oddziaływania.

Przykładowe rozwiązania:

• rozbudowane konstrukcje fizyczne,
• system destrukcji oparty na symulacji,
• złożony układ joints/constraints,
• pojazd lub mechanizm działający na podstawie sił i momentów obrotowych,
• ragdoll wykorzystywany jako element mechaniki,
• symulacja dużej liczby wzajemnie oddziałujących obiektów,
• inne rozwiązanie o porównywalnym poziomie złożoności.

Na tym poziomie szczególnej ocenie podlega poprawność symulacji. Obiekty powinny zachowywać się stabilnie i w sposób wynikający z przyjętych parametrów fizycznych.

Zasady oceny

Ocenie podlegają przede wszystkim:

• poprawność działania symulacji fizycznej,
• wykorzystanie fizyki jako podstawy mechaniki gry,
• prawidłowe zachowanie obiektów podczas kolizji i wzajemnego oddziaływania,
• poprawne wykorzystanie masy, tarcia, sprężystości, sił i momentów obrotowych,
• stabilność symulacji,
• sposób połączenia poszczególnych elementów fizycznych,
• poprawność integracji biblioteki PhysX,
• samodzielność wykonania,
• zrozumienie zastosowanych metod.

Jakość oprawy graficznej, liczba poziomów, punktacja oraz rozbudowany interfejs nie stanowią kryterium oceny.

Podczas prezentacji projektu student powinien potrafić wyjaśnić sposób działania przygotowanej symulacji, wykorzystywane elementy PhysX oraz wpływ poszczególnych parametrów na zachowanie obiektów.

Przykładowe tematy projektów

Poniższe propozycje mają charakter przykładowy. Możliwe jest zaproponowanie własnego tematu, pod warunkiem że podstawowa mechanika gry wynika bezpośrednio z symulacji fizycznej.

• Gra typu Angry Birds – gracz wystrzeliwuje obiekt w kierunku fizycznej konstrukcji, a przebieg i rezultat rozgrywki wynikają z trajektorii, zderzeń, masy oraz stabilności konstrukcji.
• Tor – gracz musi przemieścić obiekt do określonego miejsca, wykorzystując nachylenie powierzchni, pęd, odbicia, tarcie oraz ruchome elementy sceny.
• Maszyna Rube Goldberga – uruchomienie jednego elementu powoduje serię kolejnych fizycznych interakcji prowadzących do osiągnięcia określonego celu.